اپپاقتىڭ اسپانى

    «ءومىردىڭ ءمانىسى نە؟» ،-دەپ ويلايسىڭ دەدى ءبىر دوسىم جۇلىپ العانداي.
     «تاڭەرتەڭ كوزىڭدى اشقاندا، تۋىس-تۋعان، دوس-جاراندار امان-ەسەن شايلارىن ءىشىپ، جۇمىستارىنا كىرىسپ، قىزۋ تىرشىلىك جال...

     كەيبىرەۋلەر قىزىق...ەڭكەيىپ تۇرساڭدا، يەگىنىڭ ۇشىمەن قارايدى، امانىڭدى المايدى... مۇمكىن، ساۋلەسىن الىسقا شاشقان تەرەڭ جان بولعاسىن، مەن سياقتى ەندى بويجەتتىم بە دەپ جۇرگەن قىزدى كوزگە ىلمەگەنى بولار دەسەم دە، شەلەككە وتىرعىزعا...

كوڭىلى جۇدەۋ تارتسا نەمەسە قاتتى تولقىسا، وسىناۋ دۋماندى قالانى كەزىپ كەتەتىن ەدى ول. بۇگىن دە سولاي، قايدا باراتىنىن ءوزى دە بىلمەيدى، باعىت-باعدارسىز كەزىپ كەتتى... قيال الەمىنە شارىقتاسا، جول بىتپەسە ەكەن دەپ تىلەيتىن ول ىشتەي... كەنەت، قيالىن شاشاۋ...

جۇباتپاشى! جۇرەگىم سىزداپ-اق تۇر. قازىر-اق، سول جۇرەكتى الىپ شىعىپ، تاس باستاۋدىڭ ءبىر كەسە مۇزداي سۋىق سۋىنا شىلاپ قويسام، شىركىن، شانشىعان جۇرەك باسىلار ما ەكەن... ساعىنىش قانداي ، جۇرەككە مازا بەرمەيدى-اۋ...كوز الدىمدا ەلەس، تاعى دا ۇزاق-ۇزاق ە...

اياۋلى ءسىڭىلىم،

وسال دا بولما، ويىنان وڭاي اداسقان.وجەت تە بولما،ورىنسىز سوزگە تالاسقان.الدىمەن قىزعا كەرەگى پاكتىك، ادالدىق.ودان سوڭ،جانىم جاز مىنەز كەرەك جاراسقان.ايتارىم تاعى، بەرىك بول سەرتكە،ءبىر سويلە،سابىرلى تاۋدىڭ مىنەزى ...